Premios 20Blogs

jueves, 17 de abril de 2014

OS LIBROS OFICIAIS E OFICIOSOS

Esta é unha publicación que atopamos nuns folletos que levan o selo da Consellería do Medio Rural sobre os libros dunha comunidade de montes.



Unha vez lido o artigo, xorden diversas cuestións:
1. Está actualizado o censo de comuneir@s? Quen se encarga desta actualización? A nova secretaria nomeada a dedo e sen someterse a asemblea?
2. Quen asina o libro de actas das asembleas? Porque toma nota un técnico, non sabemos quen as redacta pero a sinatura suponse que é d@ secretari@ co visto e prace do presidente... Volvemos ao punto un, quen é @ secretari@? Ou están as actas sen asinar? Porque aínda que non se celebren as asembleas como tal, terá que quedar reflexado nalgún sitio e mediante acta o por que da non celebración.
3. A Xunta Reitora segue a tomar acordos a pesares de estar en funcións dende fai un par de anos? Levantan acta dos acordos? Teñen libro específico ou aparecen os seus acordos no outro libro de actas? Custódiaos a secretaria de A Lama?
4. Suponse que calquera comuneiro pode pedir certificación dos contidos destes libros, pero a realidade é que non se facilitan: cal é o motivo?
Algún de vostedes pode facilitarnos información sobre isto? Agradeceremos que alguén nos dea resposta a algunha destas cuestións

jueves, 10 de abril de 2014

¿O monte galego está tan mal ou é que a algúns lles interesa que non seipamos quen está a facer negocio?

A semana pasada lemos no xornal, en verbas do presidente da comunidade de montes que o grave problema do sector forestal galego está na alta presenza de minifundios:
Aínda así, prevén un ano bo en canto a ingresos, así que tampouco haberá tanta queixa. Quizáis debido tamén a que como di, en Trabada xa se concentrou o monte e non hai minifundios (e menos que vai haber se finalmente consegue a xestión como empresa privada dos terreos de monte de man común que é un dos obxectivos que nos propuxemos frear os indignad@s, a ver se nos deixan antes de levar as mans á cabeza cando non teña remedio).

De tódolos xeitos, como non nos gusta crer todo o que nos contan non medios, andamos a investigar a ver qué din outros expertos. E vemos que na “Voz de Galicia” do 14 de xaneiro fálase do minifundismo como un problema máis, pero ademáis hai outros moitos:

-        - A inversión do presuposto autonómico ía ser do 3% para este sector. Case non chega ao 1.5%.
-        - Gran parte desa inversión foi para apagar lumes, non para cambiar a estructura da propiedade e así acabar co minifundismo.
-       -  Un 33% da superficie do monte é improductivo e está abandoado (anda que non hai terreo aquí para invertir, está claro que hai que saír de Trabada…).
-       -  Dos 700.000 propietarios de monte galego, só 100.000 cortan madeira con regularidade (menos en Trabada, que a xente grazas ao monte, ten dous soldos, tamén en verbas do noso presidente).
-       -  As iniciativas impulsadas nos últimos anos para agrupar parcelas e facelas rentables non tenen resultados alentadores. Nin as Unidades de Xestión Forestal (Uxfor) do bipartito, nin as Sociedades de Fomento Forestas (Sofor) da Xunta de Feijóo (experimentado tamén en Trabada e que polo que sabemos non saíu moi ben, aínda que se alguén ten algo que compartir ao respecto, agradecémosllo). Este último modelo estaba pensado para atraer inversións privadas ao monte.

      Aínda así o sector forestal cunhas 3.000 empresas en Galicia move unha facturación superior aos 1.700 millóns de euros anuais, que non está mal. No 2012 as ventas de madeira efectuadas por 54.200 propietarios moveron 250 millóns de euros.

      Como non nos gusta quedar cunha soa opinión, lemos en “Economía Digital” do 16 de setembro do 2013 o seguinte:Galicia é unha potencia forestal e madereira. Produce o 50% da madeira en rollo do Estado, o 43% da madeira aserrada, o 35% da pasta de papel e o 33% do tableiro. Pero en canto a impacto económico, invírtense as cifras: Galicia representa soamente o 13% da facturación total do Estado, concentra o 13% do emprego e conta un 10% das empresas según un estudio da Fundación Pedro Barrié de la Maza e a consultora Boston Consulting Group. Se producimos tanto e isto non se traduce en ingresos, ou estamos vendendo a madeira moi barata, ou a pagan mal as empresas con excusas “baratas”, ¿non vos parece? Hai cousas que non cadran e que ninguén explica de forma aberta.

      Apúntanse 3 razóns de novo: o desaproveitamento, os minifundios e o texido industrial en recesión.

      E apúntanse tamén medidas para solucionalo: asociacións para a explotación, a certificación da madeira e I+D+I forestal. 

      O noso presidente apela á administración pública a tomar cartas no asunto, pero temos exemplos anteriores que vemos que non funcionan. E a nova lei o único que pretende é quitarlles a xestión aos propietarios privados para enriquecer aínda máis á industria da madeira facilitándolles o acceso á xestión dos terreos e da súa producción. Quizáis unha asociación de propietarios independente, non suxeita a empresas de explotación madeireira, que mire polo seu, que investigue, que mire o que pasa noutros países con este tipo de producción, tería mellores resultados. Xa hai asociacións deste tipo que funcionan, non fai falla seguir sempre ao rabo de supostos expertos que miren máis por eles que polo ben de todos os socios.

jueves, 3 de abril de 2014

Estamos ante un caso de corrupción?

Como dende fai algún tempo a esta parte, na nosa querida España, corren aires de corrupción, que nalgúns casos xa son furacáns, pois intereseime neste tema, xa que pertenzo á Sociedade Agraria de Transformación dos montes de Trabada, e ao mesmo tempo á Comunidade de Montes de Man Común. Ámbalas dúas están presididas pola mesma persoa dende a súa fundación (parece xa un cargo vitalicio) e que é  remiso a proporcionar información que se lle demanda.

O artigo 38 do regulamento da lei de montes veciñais di: "Libros da comunidade.
Cada comunidade levará un libro de rexistro cos nomes de tódolos veciños comuneiros, domicilio e data de inscrición; un libro de actas que reflicte os acordos tomadas nas sesións que se celebren, facendo consta-la suficiencia do quórum de asistencia esixido legal ou estatutariamente e as maiorías polas que se adopten os acordos; e libros de contas para asentar estas.
Calquera veciño comuneiro poderá solicitar certificación dos devanditos libros, que non lles poderá ser denegada."

Resulta ser que o señor presidente pasa este artigo polo forro e emprega o silencio administrativo, pero para todo hai remedio, que os retardos maliciosos tamén están penados.

Dicir tamén, que nestes días e coa axuda dalgunha persoa amiga, experta nestes temas, fixemos un pequeno axuste de contas, cos datos dos que dispoñemos, e pisoteamos o monte, mirando en tódolos recunchos do monte para coñecer a consabida e conceptuosa "explotación del mismo", á que fai tanta referencia sempre o señor presidente. E por poñer un exemplo da suposta boa explotación e dos bos coidados, na pista que cruza a aba de Teixido ("ladera" para os que descoñezan o galego normativo), había un piñeiro que arrancou o aire e tivemos que ir andando; aspecto bastante curioso cando no resto de pistas do monte se retiraron tódalas árbores arrancadas nos diversos temporais.
Creo que estamos polo bo camiño!

jueves, 27 de marzo de 2014

A NOSA LOITA: dende os comezos ata o día de hoxe

Dunha gran maioría de xente é sabido que a comunidade de montes veciñais de man común de Trabada se constitúe no ano 2000, entrando a formar parte dela aqueles aos que o sr. presidente estimou oportuno invitar e avisar.
No ano 2003, D. Manuel Fernández Gómez solicita a entrada para formar parte de dita comunidade, pero non o fai de forma arbitraria, documéntase e ponse en contacto coa Sección Provincial do Rexistro de Montes Veciñais en Man Común. Dende esta sección infórmano de cales son as condicións que se precisan naquela data para ser veciño comuneiro. Á vista de que reúne ditas condicións, fai a oportuna solicitude dirixida ao presidente da comunidade e na que aporta diferente documentación como que é titular dunha unidade económica, dunha explotación agraria, ten casa aberta, aporta o informe do Xurado Provincial de Montes Veciñais en Man Común; e a maiores "investiga" aos 73 comuneiros que había daquelas na lista e ve que ningún dos pertencentes a dita comunidade, reúnan ningunha condición a maiores das que el posúe. A esta solicitude, recibe resposta de D. Jesús Amor Ponlla, secretario da Xunta Reitora da Comunidade, na cal certifica que na asemblea ordinaria de 21/03/2004 se deu lectura de tal petición. O presidente fai constar que se tratou con todo detalle na reunión da Xunta Reitora previa e que na mesma se fai propuesta unánime de que D. Manuel non reúne a condición de comuneiro, polo que se propón á asemblea xeral a denegación de tal entrada, e como non, a Asemblea por UNANIMIDADE, denégalla.
No ano 2008, Dña. María Barata Bermúdez solicita a entrada para formar parte da comunidade tralo seu cambio de domicilio e o novo empadroamento no Vilar, unha vez transcurrido o prazo dun ano vivindo no mesmo. E que casualidade, de novo a Xunta Reitora reunida ve que non reúne as condicións de veciña comuneira e na asemblea xeral xa propón a desestimación da solicitude por non concurrir os requisitos esixidos, tamén por UNANIMIDADE.
En ningún dos casos anteriores hai unha relación de votos a favor, en contra, abstencións.... Que sorte ten esta comunidade que non hai ninguén que discrepe de nada, imos telos que mandar para o goberno.
No ano 2008, uns 50 veciños de Trabada reunidos e de común acordo deciden solicitar a entrada na comunidade de montes e aos cales se lles vai a denegar a entrada na Asemblea Xeral do 18 de abril de 2009. Unha asemblea previamente preparada, ata o punto de que o señor presidente tiña os asentos preparados de forma estratéxica para que "certas persoas non se relacionasen durante esta celebración e non opinasen individualmente", vamos, que non fosen ovellas escarriadas e opinasen como un todo.
A partir dese instante e ante tal negativa, decidimos dirixirnos aos tribunais, pois consideramos que todos e cada un de nós, veciños da parroquia, reunimos os requisitos imprescindibles para formar parte da comunidade de montes. Hai que dicir que destes 50 primeiros peticionarios, imos ao xulgado 43, no camiño houbo sete renuncias, se cadra, coaccionadas.
Na sentenza do 17/12/2009, o xuíz de Primeira Instancia e Instrucción Nº 1 de Mondoñedo, Santiago Lojo Corbal falla ESTIMAR comuneiros a 23 dos demandantes, quedando polo tanto 20 fóra. Tras esta sentenza ningunha das partes apela.
Estes que quedan fóra, volven a solicitar entrada e o 21/08/2011 nunha Asemblea Xeral, denégaselles de novo a entrada a estes 20 peticionarios, porque segundo o presidente e mailo seu avogado, non poden entrar xa que un xuíz llelo denegou e suponse que é "cosa juzgada".
Á vista desta negativa, decidimos volver aos tribunais pero con algunha baixa presuntamente coaccionada, indo 14 dos 20 ao xulgado, onde efectivamente, a xuíza lles dá a razón ao presidente e ao seu avogado dicindo que é "cosa juzgada". Esta sentenza apélase na Audiencia Provincial, pero alí din que NON É "COSA JUZGADA" e ordénaselle á xuíza que retome a demanda e dite sentenza. Aí é cando a xuíza Dna. Ana Mª Bande, titular do Xulgado de Primeira Instancia e Instrucción Nº 2 de Mondoñedo falla sentenza a favor de 5 dos 14 demandantes (entran p.ex. Adolfo e Carlota do Vilar, Celina... pero quedan fóra Chorra, Rosa de Río, Ángel do Pacheco...).
Esta sentenza apélase de novo na Audiencia Provincial e é onde a maxistrada ponente Ilma. Sra. Dna. María Zulema Gento Castro desestima dito recurso de apelación.
Agora mesmo e ante esta última sentenza, presentouse recurso de casación ante o TSX (Tribunal Superior de Xustiza) de Galicia, e así estamos á espera dunha nova sentenza.
Esperamos que toda esta información sexa do voso agrado e quede claro dunha vez por todas, que @s indignad@s o único que estamos a solicitar é a condición de veciñ@s comuneir@s, e case que simplemente, a de veciñ@s da parroquia de Trabada. E que non ocultamos ningún tipo de información nin de sentenza a favor ou en contra. A verdade sempre vai por diante.

jueves, 20 de marzo de 2014

OS ÓRGANOS DE GOBERNO DUNHA COMUNIDADE DE MONTES

Continuamos a mostrarvos artigos publicados e que falan de como debe de ser o funcionamento interno dunha comunidade de montes, desta volta fala dos órganos de goberno: a asemblea xeral e a xunta rectora



jueves, 13 de marzo de 2014

A CONDICIÓN DE VECIÑO COMUNEIRO

Para aqueles que non credes na nosa palabra, aquí vai escaneada unha publicación dunha revista na que se fala sobre a condición de veciños comuneiros:



jueves, 6 de marzo de 2014

¿Por que a comunidade de montes de Trabada non pertence a ORGACCMM?

A Organización de Montes de Man Común naceu xa fai máis de 10 anos co obxectivo de poder axudar a tódalas asociación de montes de man común a conseguir diferentes beneficios dun xeito organizado fronte á Xunta de Galicia. A maioría das asociacións galegas pertencen a mesma, tendo unha cota anual de 150 €, que tampouco é tanto.

¿Cales son os seus principios?

Os montes veciñais en man común son terreos de titularidade colectiva. A súa propiedade atribúese á comunidade veciñal, independentemente dos membros que a formen en cada intre. A veciñanza é a única condición para ser copartícipe dos dereitos sobre estas terras, que non poden ser transmitidas individualmente.
Os montes veciñais en man común conforman unha propiedade de carácter xermánico, con ausencia de cotas e, xa que logo, inalienabel, indivisibel, imprescriptibel e inembargabel.
Os montes veciñais en man común son espacios xeográficos que deben cumprir, para un uso sostibel, as tres funcións tradicionais (social, eclóxica e productiva) de xeito compatibel e integrador.
Os montes veciñais en man común, unhas 2.900 comunidades de montesexténdese por 248 dos 316 Concellos de Galiza ocupando un 25% do territorio galego aproximadamente.
---oooOOOooo---
As Comunidades de Montes están constituidas polos veciños e veciñas comuneiros, os cais, reunidos en Asemblea Xeral, deciden democraticamente a xestión e administración dos seus montes. Soamente ós veciños comuneiros corresponde a decisión sobre os usos e aproveitamentos destas propiedades, sen interferencias alleas de ningún tipo.
---oooOOOooo---
A Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común (ORGACCMM) é unha Asociación composta exclusivamente de comunidades de montes o ó servicio delas. Pretende ser a voz dos comuneiros e comuneiras galegos en todos os temas que atinxan ós montes veciñais en man común.
A ORGACCMM é, xa que logo, a unión das comunidades de montes para xuntar esforzos e experiencia na defensa do monte veciñal en todos os eidos e para traballar no desenvolvemento de todas as potencialidades dos montes.
A ORGACCMM é actualmente a única entidade de comunidades de montes de ámbito galego con recoñecemento legal ó abeiro da Lei de Montes Veciñais en Man Común.
---oooOOOooo---
Para integrarse na Organización, as comunidades de montes deben aprobalo na súa Asemblea Xeral. Tamén poden tomar o acordo na Xunta Rectora, co compromiso de levalo á seguinte Asemblea Xeral para a súa ratificación. 
---oooOOOooo---
Os Obxetivos da ORGACCMM son:
  •  A defensa do monte veciñal como propiedade xérmanica e como realidade singular de Galiza.
  • A esixencia a todos os organismos públicos e privados, e especialmente a Administración Galega, do comprimento da lexislación vixente sobre o monte veciñal.
  • A toma de decisións en común diante dos problemas de todo tipo que afecten á propiedade veciñal.
  • O posicionamento común fronte as iniciativas políticas, lexislativas, sociais ou económicas que incidan hoxe ou o fagan no futuro sobre as terras veciñais.
  • Servir de voz unida das comunidades de montes ante os organismos públicos e priovados en todos os asuntos que sexan de apricación ó monte veciñal.
  • Traballar para acadar a completa devolución dos montes veciñais en man común ós veciños, os seus lexitimos donos.
  • Favorecer a criación da Mancomunidades de Montes.
---oooOOOooo---
Os servicios que presta a ORGACCMM son:
  • Facilitar asesoramento legal, xurídico, administrativo e técnico ás comunidades de montes.
  • Favorecer o intertroco de experiencias que axuden á formación técnica das xuntas rectoras das comunidades de montes e á concienciación social dos veciños comuneiros.
  • Organizar xornadas monográficas sobre cuestións que atinxan ó monte veciñal: fiscalidade, xestión administrativa, usos e aproveitamentos do monte
  • Edición dunha revista informativa periódica: "O Común dos Veciños".
  • Manter unha páxina web, www.orgaccmm.org , que axuda á información, instrucción e comunicación entre e para as comunidades de montes.
  • Organización dos Congresos Galegos de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común.

    Pero en Trabada vivimos fóra desta asociación, que se está a mover para evitar a asignación á empresa privada da xestión dos montes de man común. Xa sabemos por que, está claro que a alguén lle interesa que esteamos fóra. Temos que dicir que grazas a ela, estamos a ter moita información, e fano de xeito desinteresado polo que vemos que polo mundo non só existe xente con afán de aproveitarse dos demáis, pero, trabadenses, ¿a cando imos esperar para entrar no século XXI e saír un pouco de Trabada para ver máis mundo? Se o pensamos moito, se cadra vai ser tarde...