Premios 20Blogs

jueves, 24 de julio de 2014

CUARTO ROUND DA ASEMBLEA XERAL DO 22 DE XUÑO DE 2014

Continúa a reunión coa lectura “rápida” das contas de 2012 que da un saldo negativo de 30.090 euros… Non houbo ingresos e todo foi gastar e gastar… Neste ano houbo un gasto de 1.600 euros de avogado e procurador, que cando se lle pregunta de por que se paga cos cartos de toda a comunidade a resposta é “ten que defenderse a comunidade”. Defenderse de quen? Das persoas que levan toda a súa vivindo en Trabada e que teñen o mesmo dereito a ser membros da comunidade que os que xa forman parte dela? Despois resulta que no 2012 págase a lotería dese ano e do anterior, e nas contas do 2011 a lotería que aparece en pagos era a do 2009. A cuestión agora é: no 2010 non houbo lotería? Ou está sen pagar?
E non quería que se votasen as contas do 2012, quería xa facer constar os mesmos votos que nas anteriores e ante a negativa da xente, tivo que procederse a votación, aínda que o resultado foi o mesmo.
Acelera as contas do 2013, total para ler o que manda á casa que non o entende nin el, e acabar por dicir que hai un saldo negativo de 18.191 euros. Se a comunidade de montes só ten perdas, non me explico por que non se bota todo mundo fóra: SOSPEITOSO.
No 2013 faise referencia a unhas bolsas que se regalaron e pregunta Xicón que a quen se lle deron, ao cal responde que aos que foron comer. E moi ben aí Xicón di que iso é discriminación, porque se el non quere ir comer, por que non pode ter o regalo. E o señor Daniel cos seus santos bemoles contesta “pode ser” e quédase tan ancho.
Suso pídelle que se lles explique, que detalle de que son máis de 10.000 euros de gastos de outros servizos e despois de varios minutos de dialéctica, acaba por analizalas e porque aí se inclúen 8 facturas, que como ben di Suso, as contas habería que aprobalas unha por unha, porque se pode estar de acordo cunha parte e non coa outra.
Toma a palabra Sinda para propoñer que as contas se envíen máis explicadas e de forma intelixibles para todo o mundo. Alega que non o fai porque xa as explica na asemblea, algo que non é totalmente certo, xa que para que así sexa, hai que pedirllo unhas quince veces. Ao final acaba por dicir que se pode facer. E xa se pasa de facer a votación, moi legal todo.
E pásase ao seguinte punto da orde do día que son as altas e baixas dos membros da comunidade, que desde o 2011 está sen regularizar. MENTIRA. Teresa dille que foi ao xurado provincial e que alí non consta como comuneira e que desde o 2008 alí non teñen constancia dos cambios que houbo dos comuneiros, resposta: “pode ser, xa”. Pero vamos, que lla refanfinfla, non se xustifica e pasa do tema.
Comeza coas altas, suponse que Manuel López (o Xorxo), Eladio Gasalla (o de Aenlle), Marísa Díaz (Marisiña) e Pedro Pinto (Pedrín) solicitaron entrar na comunidade de montes e presentaron a debida documentación e despois de revisala e ser todo correcto, a xunta rectora propón para votación a entrada desta xente. Aí demándaselle a documentación que presentou esa xente pero non a ten alí, di que si que está todo correcto e punto, e que a xunta rectora así o aproba e o propón a votación da asemblea. Nese intre, Pepe do Xastre demanda que se lle diga quen é a xunta rectora e os nomee un a un, ao cal resposta que son os mesmos, salvo a falta de Eladio. Aí se arma, porque Pepe do Xastre di que seu irmán dimitiu e moita máis xente así o corrobora. Cal é a sorpresa? Que Suso do Loxo firmou unha dimisión de secretario e non da xunta rectora e que o ten por escrito.  Pepe defende que seu irmán di que dimitiu da xunta rectora e Daniel  o contrario. Así é que me xorde unha pregunta: se unha persoa dimite dun cargo pero segue sendo membro da xunta rectora, terían que chamalo para as xuntanzas desta xunta rectora e se o chamasen, sabería que seguía  a formar parte dela, non? Entón que alguén explique que ocorre aquí.
Suponse que do cambio de secretario deuse conta á asemblea  xeral e que está reflectido en acta, pero se miramos as actas que o señor Daniel presentou en Mondoñedo para o xuízo de faltas, alí non aparece nada diso. E como ben di Pepe, “que nos trates de enganar así verbalmente”….
Pásase á votación un por un, e como agora saen 38 votos en contra, un máis que nas anteriores votacións, o señor presidente ponse nervioso porque lle saíron dous da súa banda a botar o pitilliño e como un raio, abandona a mesa para que volvan entrar e voten… O medo é libre. Pero sáenlle 41 a favor, que se estea tranquilo, que ten moitos fieis seguidores, que din que chove cando está a mexar por eles (así é o dito, non?).
Admítese a mesma votación para Eladio e Marisa e non para Pedro, que esa si que se fai por unanimidade de toda a asemblea, que como ben di Teresa: “esa familia xa hai moito tempo que debería de estar dentro”.

E así lle damos punto e aparte a este artigo… Para a semana continuaremos.

jueves, 17 de julio de 2014

TERCEIRO ROUND DA ASEMBLEA DO 22 DE XUÑO DE 2014

E continuando onde o deixamos a semana pasada, volve a preguntar o sr. Presidente se alguén quere que conste algunha alegación na acta e José Neira di que si, pois non consta en acta que non se lles deixou entrar aos cinco da sentenza, alegando o presidente que estaba recorrida, ao cal se lle dixo que non, que estaba recorrida en parte. Neira pregunta o motivo polo cal se recolleron outras cousas en acta e iso non, e aí é cando di o presidente: “dixéronse moitas cousas que seguro non se recolleu, que todo non se da recollido, eh. Pero eso efectivamente non se recolleu. Ahora que efectivamente, a maiores,  houbo máis cousas que non se recolleron seguro”. Neira di: “pero  sabes que o que digo eu é verdade”. E contesta Daniel “si, eso que comentastes vosoutros é certo  pero poñémolo”.
Así neste momento toca facer reflexión, porque creo recordar que nalgún momento dixo que as actas recollían fielmente o que se dicía nas asembleas, pero agora xa cambiamos e di que hai moitas cousas que non se recolleron. Onde dixen digo digo Diego.
Volve a preguntarlle a Neira se quere logo que conste en acta o que dixo,  resposta afirmativa e Héctor pide que tamén se recolla a autoculpabilidade de Suso. E volta a burra ao trigo, porque salta con que a acta non se pode modificar… Se ninguén lle pedía modificala, senón incluír alegacións!!! Que parece que non o tiña claro.
Pacita pregunta por que a denunciaron pero non se lle resolve a cuestión. Nese intre Manuel do Pacio pregunta se se vai proceder á votación da acta ou non. Aí Daniel di: “que conste en acta de que si alguien non pon ningunha alegación e non aproba unha cousa que non pon ningunha alegación, terá que explicarse, terá que explicar o por que”. Manuel contesta: “pois por exemplo Neira quere facer unha gravación sonora para que non haxa ningunha discordancia co que se pon nas actas co que se di realmente e hai pegas por parte da presidencia. Pois discordancia en xeral, non temos a seguridade co que se recolle nas actas sexa o que se di realmente nas asembleas”. E responde Daniel “por esa regla de tres hai que dicir no sin dicir o por que”. 
Ao final procédese á votación, pero non sen discordancias. Suxíreselle que á xente que teña delegacións se lle dea un folio para acelerar o proceso de reconto e accede. E pregúntaselle tamén o número de votos en total. Sae un número de 81 votos. Entonces comezamos co reconto de votos en contra da acta e saen 36. Procedemos cos favorables a aprobar a acta e hai problemas, porque saían 36 e claro, non podía ser…. Houbo que contar varias veces para que Daniel levase 37 favorables a aprobar. Houbo 3 abstencións. Que mal saen as contas, porque así son 75 votantes… Moita dialéctica de por medio e fala Pepe do Xastre, para instar ao presidente a que el non debe facer o reconto de votos, pois chega xunto dalgunha xente, míraa e pregúntalle “levantas ou non levantas”, e xorden os seus poderes máxicos que fan que esa persoa levante a man. Así é que se decide que conte a secretaria. E solicítase que se volva a proceder á votación, porque non coinciden os votos cos votantes, ao cal o presidente alega que nunca van a coincidir porque hai xente entrando e saíndo continuamente. Discútese durante 20 minutos se se volve votar ou non e nada, vólvese a votar: saen 37 en contra, 40 a favor e 2 abstencións e faltan de novo 2 votos.
Pásase ao seguinte punto, aprobación das contas, que son tres anos os que hai que aprobar e segundo Daniel, todo mundo está informado das contas porque estas se envían ao detalle… Non o cre nin el, pero bueno.
Das contas do 2011 sae un balance negativo de máis de 39.000 euros… Mi madriña… Hai certos gastos que non se sabe moi ben se son certos, por exemplo inclúe no pago das festas a capela de S. Antonio e segundo Marisol, que todos sabemos que é unha das que leva a festa ano tras ano, só recibiu iso desde fai 2 anos, é dicir, 2012. Xicón pregunta por un dos gastos, o sulfato, que cantas hectáreas se trataron e é aí cando cos cartos dos montes de man común di que se sulfataron os montes da SAT de Trabada, de Teixido-Roxal, Costa-Granda e Trapa-Órrea. E digo eu, por que hai que sulfatar os montes privados cos cartos de man común?
Pero o mellor é cando se lle pregunta por que logo aparece tamén nas contas da SAT o sulfato, non hai resposta. E cando se lle di de por que hai que sulfatar cos cartos de man común os montes da SAT, di que por que se aprobou así e que son “servicios sociales”. Ímoslle recordar que para min servizos sociais son outras cousas, como por exemplo na comunidade de Cangas de Foz co tanatorio gratis para tod@ comuneir@, servizo de ambulancia para rehabilitación, etc.
E volvemos ao debate da aprobación das contas, porque pretende que se aproben cando non se entenden e deberían de ir especificadas como se fai noutros sitios, que se aclaren os conceptos. Resposta, “están a disposición na oficina”. Pero por que hai que ir alí, como dixo Xicón “quen me vai pagar o tempo de estar na túa oficina léndoas, eu se as teño na casa e quero poñerme a lelas ás noites quen me quita? Eu xa fixen catro fillos e estou máis entretenido léndoas” (menos mal que hai quen lle poña humor, que senón era para morrer).
Vótase: 37 en contra das contas, 2 abstencións e 41 a favor. E nada, agora non sabemos cantos votos tería que haber, porque saíu xente, entrou xente, merenda de negros…

E coas contas do 2011 despedímonos ata a próxima. 

jueves, 10 de julio de 2014

SEGUNDO ROUND DA ASEMBLEA DO 22 DE XUÑO DE 2014

E continuando co artigo da semana pasada, o cal deixáramos no momento de tomar nota das persoas que non recoñecían á secretaria, procédese á  lectura da acta da asemblea do 2013 e que non se sabe moi ben quen redactou.  Así di:
“Celébrase en segunda convocatoria porque non houbo quórum na primeira, vamos, é que aínda que vaia o número suficiente de persoas, como que o local está pechado sempre para a primeira hora e habería que celebrala fóra.
Cabe resaltar que se procede á entrada da sala tomando nota dos asistentes e das delegacións, cando na asemblea do pasado xuño tomouse nota das delegacións unha vez sentad@s @s comuneir@s (en cada asemblea hai unha modalidade distinta para todo). Nese intre din na acta que chega un número de persoas que non son comuneir@s (aquí non discriminamos por sexos á hora de redactar, pois na lectura de actas sempre se fala en masculino) que pretenden entrar e non poden e tómase nota: Manuel Fernández, Adolfo Fernández, Pedro Mosteirín, Carlota Reimunde e María Freije. Estas persoas levaban cadansúa sentenza xudicial que lles dá a calidade de comuneir@s, pero a acta di que o presidente explica á xunta rectora que, asesorado por un avogado, esta xente non pode entrar xa que se presentou recurso contra dita sentenza e non sería legal que entrasen. Aquí xorden dúas cuestións: unha, a que xunta reitora llo explica? Porque naqueles intres, na entrada, tan só se atopaban o presidente e o técnico da comunidade, e non aparecían ningún dos membros desa xunta, algúns porque non sabían que seguían formando parte dela e outr@s porque marcharon e se puxo un parche no sitio…. E dúas, explicarlles estimad@s internautas que presentaron recurso a dita sentenza as persoas ás que lles foi desfavorable, é dicir, hai unha parte na que é firme e outra que está de novo no xulgado.
O presidente di que se estas persoas entran non se poderá celebrar a asemblea. Manuel Fernández nese momento di que tampouco deben entrar outras persoas que non pertencen á comunidade e cita a unha serie delas. Aí é cando o presidente di que solicitaron o cambio de representación, polo tanto, poden acceder. Hai que recordarlle ao señor presidente que os estatutos din que a asemblea debe refrendar todo cambio na lista de comuneir@s, así que a ver se dedica quince minutiños a lelos e refrescar un pouco a normativa vixente. Pero como temos un presidente que non pode quedar calado e ten que levar a razón, alega que as “asembleas anteriores non se puideron celebrar ante o comportamento incorrecto de certas persoas, que interromperon constantemente, impedindo a celebración das mesmas”, un pouco máis de verborrea e ameaza con que “se nesta asemblea as persoas continúan coa negativa a colaborar a xunta rectora se verá obrigada a transmitir esta situación aos órganos competentes xurisdicionais” (tivo que cambiar de ano para que se decidise a facelo).
A acta do 2013 continúa relatando a actitude ameazante de Héctor López e culpándoo a el de que incitara a tódalas persoas presentes a entrar á asemblea, vai ser que ten moitos poderes de convicción, porque “finalmente entran na sala un gran número de persoas”. Perdoen, aquí é o momento de rir, porque ese gran número son @s comuneir@s asistentes, que non eran tod@s e as 5 persoas que sentenza en man deberían de entrar. Igual non se cabía na sala porque “la plaza estaba abarrotáaaaa”. Tómase nota d@s asistentes que estaban a favor da entrada desas 5 persoas e que pasaron sen o consentimento da xunta rectora. O presidente entra na sala para explicar a situación, dicindo “que se esas persoas non abandonan a sala, non se poderá celebrar a asemblea””. E aí  a secretaria remata de ler a acta.
Entón o presidente pregunta se hai alegacións á acta ao que Suso responde: “hai unha alegación de Suso”. Explica que cando chegaron alí o presidente dixo “meto os vosos pero tamén entran os nosos”, ao que Suso responde: “si, pero cunha condición, que hai que pagar as costas dos dous avogados, a conta da comunidade. Que fixeches? Tú e o do Queitano do Vilar dixestes que non, e seguidamente que dixeches? Levántase asemblea, non houbo outra palabra. Aí houbo unha discrepancia.  E eu fun, non foi Héctor, fun eu o que baixo a miña responsabilidade lles mandei entrar, fun eu, non Héctor” recalca, e dirixíndose ao técnico di: “quen é ese señor para dicir que se encarou Héctor con el? Héctor é un comuneiro e el non é ninguén aquí”. E xa o presidente se pon nervioso que corta a Suso falando, perdemos o respecto pola xente maior, e salta con que “a acta recolle fielmente o que sucedeu”. Vamos, moi rápido debía escribir ese día Alejandro que se decatou de todo no medio da multitude e soubo con exactitude quen dixo cada cousa sen gravación de por medio, de aquí para Bruxelas  de secretario ás reunións do Consello  Europeo.
E éntrase nun debate, porque unha persoa estase a chamar á culpa e el insiste en que non foi así, despois xa é un “el tamén”… vamos, que nin idea. Había que ter unha cabeza de turco e tocoulle a Héctor.
E volve con que “se alguén considera que na acta non se puxo  algo que el dixo, que estamos a tempo de recollelo… e o que si se recolleu e é fiel o tema, non se vai a cambiar… se alguén considera pola súa parte que quedou algo sen recoller, estamos a tempo de recollelo, recollémolo e non pasa nada. E o que di Jesús que non se recolleu, é algo fóra da asemblea, é algo extra, porque ninguén pode facer nada diso se non é coa asemblea legalmente constituída”. Temos que volver a reflexionar, punto número un, non se lle pedía que modificase a acta, senón que engadise a alegación de Suso de autoculpabilidade, pero non interesaba (non sabemos por que recollelo). Dúas, case toda a acta se refire a feitos que ocorreron fóra da asemblea, queda ben claro que é o que interesa que quede escrito e o que non, e igual que entrou en dita reunión para dicir que había xente que estaba dentro e tiña que estar fóra, tamén puido transmitirlles a proposta á comunidade, pois igual aceptaban. Ben, aínda que se o meditamos, Daniel é a voz da grande maioría da veciñanza de Trabada.
CONTINUARÁ….


miércoles, 2 de julio de 2014

PRIMEIRO ROUND DA ASEMBLEA DO 22 DE XUÑO DE 2014

Ímoslles a contar o desenvolvemento da asemblea do pasado 22 xuño, como foron catro horas e queremos dar os máximos detalles e non aburrirvos aos seguidores deste blog, imos facer unha “entrega por fascículos”.
Unha das discordancias primeiras, aparte das mencionadas xa no artigo anterior, foi o momento no que se pide gravar esa asemblea. Recordemos que nos plenos do concello, nos xulgados… lévanse a cabo gravacións para unha mellor transcrición do falado á hora de redactar actas. Aquí pídese facer o mesmo para que non haxa problemas de actas terxiversadas e a primeira resposta do sr. Presidente naquela data é “que non sabe se nun tema privado procede unha gravación… porque a imagen”. O peticionario desta gravación interrómpeo para explicarlle que non hai ningún tipo de imaxe, que só se vai a gravar a voz, pero o sr. Presidente non quere atender a explicacións e intentando impoñer o seu criterio di: “estou contestando eu”, coma quen non se me deixa falar, e cando o único que se lle quería explicar era que se solicitaba facer gravación única e exclusivamente das voces, para ter constancia do expresado verbalmente nesa reunión e para que non se fagan cambios premeditados á hora de redactar as actas.
Seguinte punto no que non deixa nin falar o señor presidente é cando se lle solicita o nomeamento dun/dunha secretari@ accidental para dita asemblea, pois a partir de que o secretario dimite, non se pode nomear a dedo a unha persoa de fóra, tería que ser un membro da xunta rectora o que ocupe o cargo ou, no seu defecto, nomear unha persoa por acordo da asemblea para dita reunión. Aí ponse tenso, porque sabe que está a cometer unha ilegalidade e salta con que: “non vou a deixar falar a ninguén que non levante a man”.
A continuación e como o solicitado ata o de agora non lle convén, xa pasa a pedir as delegacións de voto, que son para chorar de risa… Non admite un par de delegacións do grupo dos indignados porque houbo un erro de data e foi corrixido con tipex, pero si se admiten delegacións entregadas con anterioridade na oficina e as cubertas nese mesmo instante porque se fixo unha petición tamén a priori.
Ante o primeiro caso, hai quen intenta preguntarlle ao presidente desde cando se poden entregar con anterioridade as delegacións na oficina, porque ninguén ten constancia diso e sempre se esixiu levalas á asemblea. Como non, na súa resposta vaise pola tanxente e pola paralela, dicindo: “¿algunha vez se lle denegou a alguén entregar calquera tipo de papel na oficina?”. Cando sabe perfectamente que ninguén se estaba a referir a iso, pero isto de quedar calado non é o seu; o seu é levar a razón sempre.
No segundo caso a discrepancia xorde cando lle di a Sinda que hai unha petición de delegación da súa sobriña Begoña, se a acepta. O papel da delegación ía sen cubrir, pero segundo di o presi, houbo xente que se pasou pola súa oficina para dicir quen quería que levase a súa delegación, ¿había escritos que demostraran iso? ¿Por que hai que crer a unha persoa que leva a mentirlle toda a vida á veciñanza? Ginzo tamén tiña outra petición de Benjamín Villapol… Para chorar de risa. Pídeselle á Garda Civil que interveña, pero claro, eles son imparciais e só ían alí por se había algún tipo de desorde público. É que en Trabada hai delincuencia a diario…
Unha vez rematado o tema das delegacións, pregúntaselle polo libro de actas e SURPRISE, SURPRISE…. NON ESTÁ ALÍ. Simplemente está a acta. Entón fáiselle referencia a que foi a Mondoñedo con actas falsas a poñer unha denuncia, que non están aprobadas, e xa se acelera, volve a irse pola tanxente, paralela e perpendicular. Pregúntaselle se se poden modificar as actas no caso de non estar aprobadas e a resposta é un non rotundo, di que non se poden modificar nin no momento de aprobalas; cousa que non é de todo certa, xa que no momento da lectura dunha acta para aprobala, pódense incluír alegacións e aprobarse despois. Pero debe ser que a el iso non lle convén porque unha acta segundo as súas palabras pódese ou non aprobar, pero nunca menciona que se lle poidan incluír alegacións.
E aquí entramos en polémica coas actas, porque segundo unha parte hai xente na asemblea que na acta do 2011 causou baixa (Manuel Villapol e o fillo do Sorio) e seguen estando na reunión, así como as persoas que causaron alta. Segundo o presidente non é así, primeiro que se acta estaba aprobada ou non, que se asemblea se celebrara ou non e bla, bla, bla…. Como el mesmo se acaba delatando e entrando en contradición, a súa solución e dicir: “Non se admiten máis preguntas ata que se acabe a reunión”. Entón solicítaselle que antes de dar comezo á asemblea, que conste en acta que non se recoñece á secretaria, que se debe de nomear unha secretaria accidental para esta reunión e que tome nota da xente que non está de acordo con que non se faga así. E a el non lle dá a gana de tomar nota da xente que está en desacordo, a pesar de que a secretaria no momento di que lle da igual. Hai unha persoa que como medio suplicando lle di “pero terás que escuitar”, el con toda a súa prepotencia contesta: “no seu momento”, no de rogos e preguntas ao final de todo. Vamos, que non lle interesaba que quedasen reflexadas as persoas que non estaban de acordo co nomeamento desa secretaria. Finalmente, hai que dicir, que a secretaria tomou nota e procedeuse á lectura da acta.
E aquí o deixamos para non cansarvos, CONTINUARÁ….



lunes, 23 de junio de 2014

A KALE BORROKA DE TRABADA

Debe ser que en Trabada somos tod@s unha panda de delincuentes para que se faga unha asemblea  dos montes veciñais de man común e os primeiros en aparecer sexan os que vendes nesta foto:


Pero vai ser que non somos tan mal@s e que a Garda Civil podía estar prestando servizos onde realmente fixera falta e non nunha asemblea que pretendeu ser dictatorial, pero vai sendo que pouco a pouco a democracia vai chegando a un pobo que parece estar na época franquista.
A asemblea comeza ás 10.30 da mañá no salón de actos do centro sociocultural de Trabada, xa que aínda que houbese quórum suficiente para levala a cabo en primeira convocatoria, tería que facerse na rúa, pois ás 8.30 da mañá estaba o local pechado e non había ninguén da xunta rectora alí.
Preside Daniel Villapol Valea dita asemblea e xa comezamos a impoñer os criterios do presidente, non deixando entrar a cinco persoas que teñen unha sentencia firme nas súas mans, que lles da a condición de comuneir@s. Así mesmo, tamén se impide a entrada a acompañantes de comuneir@s, cousa que se permite nas asembleas dos montes veciñais de man común de toda Galicia. Porque as asembleas son públicas, iso si, cada casa só ten unha voz e un voto. O que si, a Garda Civil estivo presente toda a asemblea.
Temos que dicir que a asemblea se alargou durante un pouco máis de catro horas, nos que houbo momentos de tensión verbal, como cabía esperar ante as ilegalidades do presidente e tamén como cabía de esperar, a Garda Civil non tivo que intervir para nada.
Conseguiu ir aprobando puntos da orde do día cunha diferenza de 3 ou 4 votos ao seu favor e quedou completamente demostrado que as delegacións que aportou el, son bastante dubidosas, todo fai pensar que foron conseguidas de forma “rara”. Proba diso é que nada máis comezar a asemblea e se entregan as delegacións, chama a súa cuñada Sinda para que lle firme a delegación da súa filla Begoña Villapol, e eu pregúntome: tía e sobriña non se falan?
Un dos puntos máis importantes foron as altas e baixas de comuneir@s, no que se acordou a baixa dalgún dos presentes e dos non presentes pero que deran a delegación a outras persoas presentes, e a estas persoas que causaron baixa permitíuselles continuar votando nos seguintes puntos, un deles a renovación da xunta rectora. E preguntámonos, se son baixa, como poden seguir votando? Ao cal el explica que son comuneir@s ata a finalización da asemblea. Pero no punto seguinte, que era a renovación da xunta rectora, intenta meter a unha nova alta (Marisa de Amor), sen conseguilo, porque se uns/unhas son baixa á finalización da asemblea, @s outr@s non son alta ata esa finalización.
Despois de moito debate, chegouse a consenso: no que se elixiron sete persoas para formar a xunta rectora e…. OOOOHHHHH SORPRESA!!!! Daniel non saíu presidente e o novo presidente é Manuel do Pacio.
Así deixamos por hoxe  este artigo, informándolles que iremos desglosando aquelas puntos que se trataron na asemblea e que consideramos que son moi importantes para dar a coñecer.



jueves, 19 de junio de 2014

Poden devolverse os montes de man común aos propietarios?

Esta semana pasada sorprendeunos ver un edicto nos bares do pobo onde se podía ler o seguinte:
"A LOS PROPIETARIOS DE FINCAS DENTRO DEL MONTE VECINAL EN MANO COMÚN DE TRABADA-MONTE PICATO
Invitamos a todos aquellos que son propietarios de fincas dentro de la superficie del monte de Trabada-Monte Picato, clasificado como vecinal en mano común, a compartir la información que un letrado nos expondrá sobre las distintas opciones para reclamar nuestros legítimos derechos de propiedad.
Sería muy importante que se traigan los títulos que se tengan en su poder y cualquier escritura de adquisición o transmisión, cuanto más antiguas mejor, para consultar y valorar su interés.
A partir de esa reunión se tomará la decisión o no de efectuar la reclamación de todos aquellos que lo consideren oportuno.
NOTA: La reunión tendrá lugar el viernes 13 de junio de 2014 a las 18.00 horas en el local social de Maderas Villapol en la Rúa Cementerio s/n.
Hnos. Villapol Valea"

E ben, agora de repente os Lagaróns están interesados en que o monte volte a man de propietari@s, e nós, cos debidos respetos imos refrescar a memoria de tod@s @s que nos seguides cun artigo que responde a estes irmáns:

Imos comentar a resolución do 22 de setembro de 1986 do Xurado Provincial de montes veciñais en man común, denominado "Picato", e demais exposicións e leis específicas para os mesmos, sobre aproveitamento e titularidade deles.
A primeira das resolucións adoptada por dito xurado provincial tramitouse observando tódolos requisitos legais, entre eles, a aportación da certificación da Administración Forestal, sinalando que no monte referido figura incluído no catálogo dos de utilidade pública desta provincia, e que outra do concello de Trabada, na que se fai constar que o monte mencionado, figura consorciado coa Administración forestal, e informando igualmente que o edicto, estivo exposto ao público no taboleiro de anuncios do concello por espazo de 15 días; que no referido expediente se presentaron escritos formulados por María Santos Maseda, Josefa Maseda Fernández, Carmen Rocha; José Valle Rey, Delfina Estua Martínez, Amadeo Fernández Novo, Eladio Barrera Fernández (hijo de Ramón Barrera Villarino), rectificándose nos escritos de reclamación e documentais aportados; Daniel Villapol Valea, José Otero Debén, Jesús Amor Ponlla, Ramón López Amor y otros, Ramón Rodríguez Amor, Segismundo Loureiro Fernández e tres máis, que o fan en tempo e forma, nos que a súa síntese se opoñen á clasificación de veciñal en man común e se lles recoñece a título particular as fincas das que din ser os seus lexítimos propietarios.
Segundo a certificación da xefatura da producción forestal, os aproveitamentos realizados no monte de Trabada a partires do Consorcio subscrito co concello a través da Deputación Provincial baixo a denominación de "Monte Picato", no expediente de Trabada, ata os nosos días, ven sendo de leña, esquilmos e pastos de forma indivisa e mancomunada polos veciños da parroquia de Trabada, e que os aproveitamentos madeirables procedentes de cortas realizadas no citado monte, foron entregadas ao concello, de conformidade co establecido nas bases do consorcio.
A lei do 10 de outubro de 1989, de montes veciñais en man común establece que os montes veciñais en man común, con independencia da súa orixe, son de natureza privada e colectiva, correspondendo a súa titularidade e aproveitamento ao conxunto dos veciños que a integran en cada momento, e que a comunidade veciñal propietaria dun monte veciñal en man común terá plena capacidade xurídica para o cumprimento dos seus fins e a defensa dos seus dereitos sobre o monte e os seus aproveitamentos . Pese a isto, o concello seguiu a facerse cargo dos ingresos por cortas ata o ano 2000, que o tomou a comunidade.
A resolución citada do xurado provincial, no expoñente referido, clasificou como veciñal en man común o monte referido, cunha superficie de 446 hectáreas, e pertencente aos veciños da parroquia de Trabada, ordenando emítese certificación da resolución firme deste xurado ao Rexistro da Propiedade, para a inscrición do monte a nome da comunidade propietaria do mesmo.
A resolución non foi impugnada, declarándose firme; é dicir, a personación non recurriron a mesma.
Os veciños dos lugares de Mozandeo, Cima de Vila, Villapercide e Cabana. Tamén se personaron en el expediente referido, manifestando que son propietarios de un monte incluído dentro do perímetro do consorcio denominado "Picato", e que desexan que dito monte sexa clasificado como en man común da propiedade dos mesmos. Non aportaron títulos, e quedou como monte veciñal de man común tampouco recorreron o acordo do xurado.
A actual lei de montes do 23 de xullo de 2012, no seu artigo 89 di que os montes de titularidade dunha entidade local, rexeranse pola súa lexislación específica, neste caso é a Lei de montes veciñais do 10 de outubro de 1989; e a primeira citada do 2012 na súa disposición cuarta, modifica o artigo 25, da do 1989, e tamén o artigo 125 da de 2012, en parte modifica o artigo 23 da de 1989, ao establecer que o 40% de todos os ingresos dos montes veciñais en man común, son para mellorar a protección forestal do monte. En todo caso os estatutos da comunidade veciñal, poderán fixar unha cota de revestimentos superior. Os ingresos sobrantes, apartado d) de dito artigo en repartición total ou parcial en partes iguais entre todos os comuneiros.
A resolución do xurado de montes veciñais en man común, produciuse fai 26 anos, sen ser recorrida, pese a estar personado en dito expediente o experto Daniel Villapol.
E na década dos anos 40 o monte mencionado xa figuraba incluído no catálogo de utilidade pública pola Administración forestal da nosa provincia.

jueves, 12 de junio de 2014

A honestidade das empresas

Normalmente as empresas teñen un decálogo de normas que cumprir, que moitas veces vai da man da honestidade dos seus directivos. A maioría deles inclúen normas ligadas á propiedade dos seus produtos, que se son tanxibles, moitas veces están asociados a patentes.

No caso das ideas é máis complicado o tema porque non hai un rexistro onde poder inscribir esas ideas, e sempre existe a dúbida de se a dúas persoas ao mesmo tempo se lles pode ocorrer unha mesma idea.

Partindo disto, podemos dicir que aínda que unha idea arranque dunha persoa, se esa persoa está vinculada a unha empresa, ten que diferenciar moi ben se o que está a traballar o está a facer como empresa ou como particular. E por suposto, unha vez que pon un proxecto en marcha a nivel particular, non debera usalo como empresa para o seu propio interés na explotación da súa empresa como negocio, ¿non?

Esta presentación que compartimos aquí non é ningún segredo. Hoxe en día na rede está todo... O que non temos claro é como é posible que unha empresa privada, inclúa na súa presentación un traballo que non xestionaron como empresa. ¿Onde está a honestidade dos seus directivos? ¿Ten permisos firmados por parte das empresas xestoras reais das concentracións en Trabada para a súa explotación como parte do seu negocio? ¿Os propietarios estamos informados de que se está a utilizar a nosa propiedade como ferramenta de venda dunha empresa privada?

A presentación é longa, só imos compartir unhas cantas páxinas, se alguén ten interés en coñecer a presentación completa, xa sabe onde localizarnos: estapasandoentrabada@gmail.com

E si... nós tampouco estamos a ser honestos, compartimos algo que non é da nosa propiedade para denunciar unha situación, témolo claro. Pero como di a lei... a miña liberdade empeza onde acaba a liberdade de quen teño enfrente. Se esta empresa é libre para usar algo que non é da súa propiedade para o seu ben, nós poderemos ser libres para denuncialo publicamente, ¿ou non?







E por certo, por se alguén ten dúbidas, honesto é:
1. adj. Decente o decoroso.
2. adj. Recatado, pudoroso.
3. adj. Razonable, justo.
4. adj. Probo, recto, honrado.